مضرات مصرف بیش از اندازه شکر

تعادل احساسی و روانی

مصرف بیش از حد شکر ما را مستعدِ نوسانات خلقی می‌کند، زیرا به ذخائر ویتامین B ما حمله می‌کند و گیرنده‌های کروم را مسدود می‌کند. هم ذخائر ویتامین B و هم گیرنده‌های کروم، مواد شیمیایی هستند که به طور طبیعی، احساسات ما را متعادل می‌کنند. مصرف زیاد شکر می‌تواند منجر به تندخویی، اضطراب، رفتارهای پرخاشگرانه و اوج و فرودهای روانی چشمگیر شود.

شواهد زیادی مبنی بر سلامتی روده و رابطه‌ی آن با سلامتی مغز وجود دارد. سلامت روده وابسته به خوردن هر چه بیشتر غذاهای گیاهی با شاخص گلوکز پایین و اجتناب از شکر است. شکر، باکتر‌ی‌های بد روده را تغذیه می‌کند، در حالی‌که سبزیجات و غذاهای تخمیری، باکتری‌های سالم روده را تغذیه می‌کنند. رسیدن به این هم‌ایستایی، ما را به لحاظ فیزیکی و روانی متعادل می‌کند.
غذاهای سالمی که در رسیدن به این هارمونی درونی به ما کمک می‌کنند، عبارتند از:

  • سبزیجات سبز غیرنشاسته‌ای؛
  • ماهی‌های روغنی؛
  • غذاهای پروبیوتیک نظیر ترشی و لبنیات پروبیوتیک.

 

حافظه

یک رژیم غذایی سرشار از شکر می‌تواند بر عملکرد شناختی ما اثر منفی بگذارد و گیرنده‌های حافظه‌ی ما را مسدود کند. طبق مطالعه‌ای که در همین زمینه انجام شد، روابط روشنی میان مصرف بالای فروکتوز (شکر) و اختلال حافظه و یادگیری یافت شد. ما در اثر مصرف بالای شکر، حرف‌های دیگران را به سختی به یاد می‌آوریم و در ایجاد ارتباط میان مفاهیم دچار مشکل می‌شویم. یافته‌ی نگران‌کننده‌تر دیگر حاکی از آن است که مصرف بالای شکر، عواقب طولانی‌مدت و شدیدتری دارد، عواقبی از قبیل رابطه بین شکر و بیماری آلزایمر که در نتیجه‌ی آن، حافظه به شدت دچار اختلال می‌شود.

برای تقویت حافظه غذاهای زیر را در رژیم غذای خود بگنجانید:

  • منابعی از ویتامین E مانند: روغن‌های فراوری‌شده‌ی جزئی (روغن زیتون، روغن نارگیل) دانه‌‌های آفتابگردان، بادام، فندق، بادام زمینی؛
  • منابعی از اُمگا ۳ مانند: ماهی (سالمون، گورماهی، ماهی تن) و آووکادو (ویتامین E‌ و امگا ۳)؛
  • سبزیجات پُربرگ به رنگ سبز تیره به خاطر وجودِ فولات یا همان اسید فولیک مانند: کلم‌پیچ، اسفناج، بروکلی، برگ شلغم.
  • انواع توت‌های کم‌شکر مانند: توت‌فرنگی، زغال‌اخته.

 

خلق‌وخو

زمانی که بی‌حوصله هستیم، به سختی می‌توانیم کاری را انجام دهیم. مطالعات نشان داده‌اند که بین دوره‌های شروع زیاده‌روی در مصرف شکر و تحریک دوپامین از یک سو و اُفت فیزیکی و احساسی و سپس، میل بیشتر و تَرک پرخوری رابطه‌هایی وجود دارند. در نتیجه‌ی گذراندن این مراحل، ما بی‌حوصله‌‌تر می‌شویم، صبرمان کم می‌شود و حتی احساس افسردگی می‌کنیم.

بهترین راه مبارزه با این نوسانات شدید خُلقی این است که به طور منظم و ثابت، غذاهایی حاوی پروتئین و فیبر بالا مصرف کنیم تا سطوح انسولین‌ را ثابت نگه داریم و مدت زمان بیشتری، احساس سیری کنیم. سعی کنید مواد غذایی زیر را به جای شکر امتحان کنید تا خلق‌وخو‌یتان تقویت شود:

  • کربوهیدرات‌های پیچیده (غلات سبوس‌دار، حبوبات)؛
  • ماهی‌ چرب (قزل‌آلا، ساردین، گورماهی)؛
  • میوه‌ها و سبزیجات (تأمین‌کننده‌ی ویتامین‌ها و مواد معدنی، آسان کردن هضم غذا)؛